தாயின் தியாகம்
மேரியின் தாய்…
அவரது வாழ்க்கை, கதவைத் தட்டாத குழந்தை, ஒரு வேளை உணவு சாப்பிட்டாரா என்று யாரும் கேட்காதது போன்ற அடையாளங்களைக் கொண்டிருந்தது. நாளின் இறுதியில், அவர் ஒரு வைக்கோல் குடிசையில் தனியாக உட்கார்ந்து, இருட்டில்,
அவர்கள் அனைவரும் நலமாக இருக்கிறார்கள், என் வலியை அவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள் என்று கூறுவார்.
மூன்று மாதங்கள் கடந்துவிட்டன,
இன்று கிராம நெல் வயலில் அவளுடைய எலும்புக்கூடு கண்டெடுக்கப்பட்டது!
அவளை அடையாளம் காண வழி இல்லை – ஒரு பழைய சேலையும் அவளுடைய தாயின் கண்ணீரின் கறையும் மட்டுமே அவள் அருகில் கிடந்தன.
இன்று, தங்கள் குழந்தைகளுக்கு உணவளிக்க தங்கள் சொந்த பசியை மறந்த அந்தக் குழந்தைகளில் யாரும் சுற்றி இல்லை, கண்ணீரும் இல்லை, வருத்தமும் இல்லை. அமைதியான வானம், காற்று மற்றும் உலர்ந்த நெல்லின் வாசனை மட்டுமே ஒரு தாயின் முடிவற்ற வாழ்க்கைக்கு சாட்சிகளாக எஞ்சியுள்ளன.
நம் தாய்மார்கள் உயிருடன் இருக்கும்போது அவர்களுக்கு நேரம் கொடுப்பதில்லை, ஆனால் அவர்கள் இறக்கும் போது, கண்ணீரும் இடுகைகளும் நிறைந்திருக்கிறோம்! நாம் நேசிக்கும் நபர் ஒருபோதும் திரும்பி வராதபோது காதல் வரும் இந்த உலகம் எவ்வளவு விசித்திரமானது.
நலமாக இரு அம்மா, நீங்கள் எங்கிருந்தாலும்—
இந்த மண், இந்த நெல் வயல், இந்த வானம் என்றென்றும் உங்களுக்கு சாட்சியாக இருக்கும்.
This writing is the work of இராகு.அரங்க.இரவிச்சந்திரன், who is solely responsible for its content. The views in it are the author's own and not those of NEERMAI. Writer responsibility · Report a concern
Encourage the writer
This week: write about a letter you never sent
A poem, a story or a few honest lines. Every entry is read by our team.
Start writing
NEERMAI