ப்ளூட்டிஸ்ட்…

‘ஏன் இந்த சந்தேகம் ‘
அவன் ஒரு நிமிடம் போல் என்னைப் பார்த்து விட்டு பார்வையை விலக்கிக் கொண்டான். நான் ஒன்றும் பேசாமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
‘நூர் எனக்கு வசந்தத்தை போன்றவள். I was a longtime hermit as a rootless wanderer in the desert’
மேலே பேசவில்லை. அவன் எழுந்து சென்று ஜன்னல் கம்பிகளை பிடித்துக் கொண்டான். எனக்கு முதுகு காட்டி நின்றாலும் அவன் அழுது கொண்டிருப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது. நூர் மென்மையானவளா இல்லையா என்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் இவன் மென்மையானவன்.
மேசையில் இருந்த ப்ளூட்டை பார்க்கையில் கலைஞனாய் மேலும் அவன் மீது இரக்கம் வந்தது.
‘நீ இன்னும் எனக்கு ப்ளூட் வாசித்துக் காட்டவில்லையே’.
நான் பேச்சை மாற்ற வேண்டி அவனை குறைப்படுவது போல் சொன்னேன். அவனுக்கு இந்த உலகத்தில் இரண்டு விடயங்கள்தான் பெரிது. ஒன்று நூர். மற்றையது ப்ளூட். அவனை பொறுத்த வரையில் நூர் இன்னும் இறக்கவில்லை. அதுதான் மன நிலையில் சராசரிக்கும் குறைவாய் அவனை காட்டிக் கொண்டிருந்தது. ப்ளூட்டை கைகளில் எடுத்துக் கொண்டு வாசிக்க முன் கேட்டான்.
‘நாளையும் வருவீங்கதானே சிஸ்டர் ‘ நான் மென்மையாய் புன்னகைத்தேன். காற்றோடு சேர்த்து ப்ளூட்டின் இசையும் அந்த அறையை நிறைத்துக் கொண்டிருந்தது.
This writing is the work of Shafiya Cader, who is solely responsible for its content. The views in it are the author's own and not those of NEERMAI. Writer responsibility · Report a concern
Encourage the writer
Comments
Become a reader on NEERMAI, free, and be part of a kind and safe community of writers and readers.
- Leave kind comments and replies
- Encourage writers with kind words
- Follow the writers you love
- Chat with writers, safely
This week: write about a letter you never sent
A poem, a story or a few honest lines. Every entry is read by our team.
Start writing








