உன்னோடு பறப்பதற்கு
வானம் படைத்தேன்
அந்த
நிர்மல வானில்
இரவுகளில் மட்டுமே
இறக்கைகள் விரியுமென்று
கொன்று கொண்டிருந்தாய்
என் இன்பங்களை
நீ இறகு விரித்த
இரவில்
கரைந்த சாயத்தை
கண்டு கொள்ளாமல்
படர்ந்து கொண்டிருந்தேன்
பொய்மையின் வண்ணத்தில்
பொய்யும் அழகென்றேன்
உன்னுள் உறைந்ததால்
இறந்து கொண்டிருந்த
என் உயிரின்
கடைசி த்துளி
சிந்திவிடுவதற்குள்
நீ பறக்க தொடங்கி விட்டாய்
யாரோ படைத்த
புதிய வானத்தில்;
எனக்கு தெரியும்
எந்த வானமும்
அழகாயிரது
விசாலமாயிராது
சௌகர்யமாயிராது
எனதைப்போல
உன் இறகுகள் உதிரும்
சாயம் வெளுக்கும்
என் வானமோ மாறாது
இறகுகள் உதிர்ந்து
திரும்பும் உனக்காக
உயிர்க்க தொடங்குகிறேன்
புதியதொரு வானத்தை
பிரசவித்த படியே!!!!
