நினைவின் ஆற்றல்

ஒவ்வொரு நாளும், ஒரு அழகான இளம் பெண் தனியாக பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றாள். அவளுடைய தந்தை அதே பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு துறைத் தலைவராக இருந்தார். ‎ இடி முழக்கமிட்டார், கருமேகங்கள் கூடிவந்தன, ஒரு நாள் வகுப்புகள் முடிந்த சிறிது நேரத்திலேயே பலத்த மழை பெய்யத் தொடங்கியது. குளிர் அதிகமாகி, ஆலங்கட்டி மழை மக்களின் தலையில் அடிக்கத் தொடங்கியது. ‎ அந்தப் பெண்ணும் பாதுகாப்பான புகலிடத்தைத் தேடி ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்குத் தாவி, பல்கலைக்கழகத்தை விட்டு வெளியேறினாள். குளிரில் அவள் உடல் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது, எங்கு செல்வது என்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை. மழை அதிகமாகி வர, அவள் அருகிலுள்ள கதவைத் தட்டினாள். ‎ ஒரு இளைஞன் கதவைத் திறந்து அவளை உள்ளே அழைத்து வந்தான், மழை நிற்கும் வரை அங்கேயே இருக்க அனுமதித்தான். ‎ அவர்கள் தங்களை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டபோது, ​​அந்த இளைஞனும் அவள் படித்த அதே பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு மாணவன் என்பது தெரியவந்தது. அந்த நகரத்தில், வீட்டில் அவன் மட்டுமே இருந்தான், அவனுக்கு இருந்ததெல்லாம் ஒரு தனி அறை, ஒரு சிறிய வராண்டா மற்றும் ஒரு குளியலறை மட்டுமே. அவன் அந்தப் பெண்ணைத் தன் அறையில் ஓய்வெடுக்கச் சொன்னான், அவள் அருகில் ஒரு ஹீட்டரை வைத்து, “அறை சூடானவுடன், நான் ஹீட்டரை எடுத்துவிடுகிறேன்” என்றான். ‎ இன்னும் நடுங்கிக் கொண்டே, அந்தப் பெண் படுக்கையில் அமர்ந்தாள். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, அவள் தற்செயலாக தூங்கிவிட்டாள். ‎ அந்த இளைஞன் ஹீட்டரை எடுக்க அறைக்குள் நுழைந்தபோது, ​​அவள் படுக்கையில் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டான் – அவனுக்கு, அவள் சொர்க்கப் பெண்களின் ராணியைப் போலத் தெரிந்தாள். அவன் அவசரமாக ஹீட்டரைப் பிடித்துக்கொண்டு அறையை விட்டு வெளியேறினான். ஆனால், எப்போதும் தவறாக வழிநடத்த ஒரு வாய்ப்பைத் தேடிக்கொண்டிருந்த சாத்தான், அவன் இதயத்தில் சோதனைகளை கிசுகிசுக்க ஆரம்பித்தான். அவன் அந்தப் பெண்ணின் அழகை மனதில் கற்பனை செய்து கொண்டே இருந்தான். இதற்கிடையில், அந்தப் பெண் விழித்தாள், அவள் படுக்கையில் படுத்திருப்பதை உணர்ந்ததும், அவள் அதிர்ச்சியில் குதித்தாள். ‎ பயந்து, அறையை விட்டு வெளியே ஓடி, அந்த இளைஞன் வராண்டாவில் மயங்கிக் கிடப்பதைக் கண்டாள். அவள் பயத்தில் மூழ்கி, திரும்பிப் பார்க்காமல், இரவு முழுவதும் நகரம் முழுவதும் தன்னைத் தேடிக்கொண்டிருந்த தன் தந்தையை அடையும் வரை வீட்டிற்கு ஓடினாள். அவள் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது தனக்கு என்ன நடந்தது அல்லது அவள் தந்தையின் மடியில் படுத்திருந்தபோது தனக்கு ஏதாவது செய்யப்பட்டதா என்பது தனக்குத் தெரியாது என்று அவள் சத்தியம் செய்தாள். கோபத்தால் சீறிய அவளுடைய தந்தை உடனடியாக பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்று அன்று இல்லாத மாணவர்களைப் பற்றி விசாரித்தார். ஒருவர் வெளியூர் சென்றதையும், மற்றொருவர் உடல்நிலை சரியில்லாமல் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டதையும் அவர் கண்டுபிடித்தார். ‎ அந்த இளைஞனைக் கண்டுபிடித்து தனது மகளின் மரியாதைக்காகப் பழிவாங்க தந்தை மருத்துவமனைக்கு விரைந்தார். அவர் வார்டை அடைந்ததும், சிறுவனின் விரல்கள் கட்டுகளால் சுற்றப்பட்டிருப்பதைக் கண்டார். அதிர்ச்சியடைந்த தந்தை, மருத்துவரிடம் அவரது நிலை குறித்து கேட்டார். ‎ மருத்துவர், “அவர் எங்களிடம் கொண்டு வரப்பட்டபோது, ​​அவரது விரல்கள் அனைத்தும் கடுமையாக எரிந்திருந்தன” என்றார். ‎ தந்தை சிறுவனிடம், “இறைவனைக்காக, உனக்கு என்ன நடந்தது என்று சொல்லுங்கள்” என்று தனது அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தாமல் கேட்டார். சிறுவன் பதிலளித்தான், ‎“நேற்று இரவு, ஒரு பெண் மழையிலிருந்து தஞ்சம் தேடி என் இடத்திற்கு வந்தாள். நான் அவளை என் அறையில் இருக்க அனுமதித்தேன். ஆனால் சாத்தான் அவளைப் பற்றிய தீய எண்ணங்களால் என்னைத் தூண்டினான். நான் ஹீட்டரை எடுத்துக்கொள்வதாகச் சொல்லி அறைக்குள் நுழைந்தபோது, ​​அவள் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன், அவள் சொர்க்கத்தின் கன்னியைப் போல என்னைப் பார்த்தாள். சாத்தான் என் இதயத்தில் கிசுகிசுத்துக் கொண்டிருந்தாலும், நான் உடனடியாக வெளியேறினேன். ஒவ்வொரு முறையும் எனக்கு ஒரு தீய எண்ணம் வரும்போது, ​​நான் என் ஒரு விரலை நெருப்பில் எரித்தேன், நரக நெருப்பையும் அதன் வேதனையையும் நினைவூட்டும், என் ஆன்மாவை பாவத்திலிருந்து தடுக்கவும். நான் சுயநினைவை இழந்து என் விரல்கள் அனைத்தையும் எரிக்கும் வரை இதைச் செய்து கொண்டே இருந்தேன். நான் எப்படி மருத்துவமனையில் சேர்ந்தேன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.” ‎ இதைக் கேட்ட தந்தை ஆச்சரியப்பட்டார். அவர் கடுமையாகக் கத்தினார், “என் மக்களே! சாட்சிகளே, இந்த பக்தியுள்ள இளைஞனை என் மகளுடன் திருமணம் செய்து கொள்வேன்! இறைவா! இறைவனுக்கு உண்மையிலேயே பயந்தவர்களின் நிலை இதுதான். ‎ இறைவியின் பயம் இல்லாவிட்டால், அந்தப் பெண்ணின் மரியாதை பாதுகாப்பாக இருந்திருக்க முடியாது மனிதனின் இயற்கையின் ஆற்றல்