அனுபவப் பகிர்வுகள்

பிரார்த்தனைகள் நிறைவேறுமா?

Picture added by the writer, நாஞ்சில் ஹமீது, who is responsible for it. Is this picture yours? Tell us and we will remove it.

எனது பழைய பதிவுகளில் ஒன்று ….

 //அட்சய திருதியை அன்று நாம் எதை வைத்து பூஜை செய்கிறோமோ அது பல மடங்கு பெருகும் என்பது ஐதீகம். தங்கம் வெள்ளி என்பது அவரவர்களுடைய தனிப்பட்ட விருப்பம். ஆனால் இன்றைய உடனடி தேவை என்பது தண்ணீர். போன முறை நாம் இதேபோல் செய்ததன் விளைவு மிகச்சிறப்பாக மழை பெய்து இன்று வரை தண்ணீரை அனுபவித்து வருகிறோம். எனவே அட்சய திரிதியை அன்று ஒரு குடம் அல்லது ஒரு செம்பு நிறைய தண்ணீரை இறைவன் முன்பு வைத்து நமக்கு குறைவில்லாத தண்ணீர் செல்வத்தை வழங்குமாறு பிரார்த்தனை செய்யுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். இது சரியான முறை என்று நினைத்தால் தெரிந்தவர்களிடம் கூறி அவர்களையும் ஆண்டவரிடம் பிரார்த்தனை செய்ய சொல்லவும். நீரின்றி அமையாது உலகு.//

இன்று  வாட்ஸ்அப் குழுமம் ஒன்றில் ஒருவர் இவ்வாறு பதிவிட்டிருந்தார்.அப்போது என் நினைவிலிருந்து எழுந்த சிலவற்றை உடனே எழுத வேண்டுமென்று தோன்றியது .

  மழைத்தவம்,மழைவேண்டி பிரார்த்தனை,மழைவேண்டி சிறப்புத்தொழுகை இவற்றால் என்ன பயன் என.

  நான் ஒரு அத்வைதி அதில் எனக்கு எந்த குழப்பமும் இல்லை .

வள்ளுவர் வாக்குப்படி வேண்டுதல் வேண்டாமை எனும் நிலையை எப்போதோ அடைந்துவிட்டேன் .

வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான்அடி சேர்ந்தார்க்கு

யாண்டும் இடும்பை இல

எழுத்தாளர் எஸ் ராமகிருஷ்ணன் எழுதிய தேசாந்திரி எனும் நூலில் மழை வேண்டி ஒரு கிராமத்தில் தவளைகளுக்கு திருமணம் செய்து வைத்ததையும் பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் வாசித்திருந்தேன் .

கடந்த 2017  ஆம் ஆண்டு உலகம் முழுவதும் கடும் வறட்சி நிலவியது அனைவருக்கும் நினைவிருக்கலாம். அந்த ஆண்டு துவக்கத்தில் நான் மெக்காவில் இருந்தேன். அங்கே ஒருநாள்  மழை வேண்டி சிறப்பு தொழுகை நடைபெற்றது . மெக்கா கவர்னர் உட்பட பெரும்பாலானோர் கலந்துகொண்டு மழை வேண்டி இறைவனிடம் இறைஞ்சினோம் .

அதே ஆண்டு மார்ச் மாதம் நாகர்கோயில் கோட்டார் பள்ளிவாசலில் மழைவேண்டி சிறப்புத்தொழுகை நடந்த செய்தி புகைப்படத்துடன்  நாளிதழில் வந்தது . ஒருவாரத்திற்குப்பின்  நாகர்கோயில் கலாச்சார பள்ளியில் மழை வேண்டி சிறப்புதொழுகைக்கான அறிவிப்பை ஜும்மாவில் இமாம் வெளியிட்டார் .   கடும் வறட்சி நிலவுகிறது இதே நிலை இன்னும் சில மாதங்கள் தொடர்ந்தால் மனிதன் மட்டுமல்ல,விலங்குகளும்,பிற உயிரினங்களும் பாதிக்கப்படும் எனவே அனைவரும் ஒருநாள் நோன்பு வைத்து மழை வேண்டி சிறப்பு தொழுகை நடத்த உள்ளோம் .உங்கள் வீட்டு பெண்களையும்,பிஞ்சு குழைந்தைகளையும் தவறாது அழைத்து வந்து மழைவேண்டி நடக்கும் சிறப்புதொழுகையில் கலந்து கொள்ளுங்கள் .உள்ளம் உருகி கேட்கப்படும் பிரார்த்தனைகள் நிறைவேற்றப்படும் .நபிகள் நாயகம் இவ்வாறு மழை வேண்டி சிறப்புத்தொழுகை நடத்தியிருக்கிறார் என இமாம் சொன்னார் .

  நாகர்கோயில் தண்ணீர் தொட்டி சாலையில் உள்ள ஒய் ஆர் மகாலில் அதற்கான ஏற்பாடு செய்யபட்டிருந்தது.நானும் நோன்பு வைத்திருந்தேன்.(சூரிய உதயத்திற்கு ஒன்றரை மணி நேரத்திற்கு முன் உண்ணலாம் பருகலாம் பின்னர் சூரியன் அஸ்தமதிற்கு பின் உண்ணவும் பருகவும் செய்யாலாம்.இடைப்பட்ட பதினான்கு மணிநேரத்தில் ஒரு சொட்டு நீர்கூட அருந்தக்கூடாது.முக்கியமாக பிறர் மனம் நோகும் படி நடக்கக்கூடாது . நாள் முழுவதும் இறை நினைவுடன், இறை வணக்கங்களில் ஈடு பட வேண்டும் என்பதே நோன்பு.)

  மறுநாள் மழை வேண்டி சிறப்புத்தொழுகை நான்  அதிகாலை தொழுகைக்கு வடசேரி பள்ளிவாசல் சென்றுவந்தபின்,காலை ஏழு மணிக்கு நடக்கும் மழை வேண்டி நடக்கும் சிறப்புதொழுகைக்கு ,எனது மூத்த மகன் ஷாலிமும்,நண்பர் இப்ராகிம் அவர்களும் சென்றோம். குறிப்பிட்ட நேரப்படி சரியாக காலை ஏழரைக்கு மழைவேண்டி சிறப்புத்தொழுகை தொடங்கியது. இமாமின் வேண்டுகோளை ஏற்று  பெரும்பாலான பெண்களும்,பிஞ்சு குழைந்தைகளும் திரளாக கலந்துகொண்டனர்.

  தொழுகை முடிந்து வீட்டிற்கு வந்தோம் என் மகன் ஷாலிம் என்னிடம் “வாப்பா மழ இன்னும் வரல்ல” என கேட்டான். என்னிடம் அதற்கு அப்போது பதில் இல்லை அன்று முழுநாளும் என்னால் அவனுக்கு பதில் சொல்ல இயலவில்லை .

   மறுநாள் காலை ஐந்து மணிக்கு அதிகாலை தொழுகையை நிறைவேற்ற பள்ளிவாசல் செல்லும் பொருட்டு எழுந்து அறையிலிருந்து வெளியே வந்து கண்ணாடி ஜன்னல் வழியே பார்த்தபோது ஆம் மழை பெய்துகொண்டிருந்தது. வேகமாக அறையினுள் சென்று ஷாலிமை எழுப்பி வெளியே அழைத்து வந்து காண்பித்தேன். வாப்பா என என்னை கட்டியணைத்துகொண்டான்.

   தான் முழு நம்பிக்கையுடன் பிரார்த்தனை செய்ததால் மழை வந்தது என அவன் உள்ளம் உறுதியடைந்த வேளை அது .

This writing is the work of நாஞ்சில் ஹமீது, who is solely responsible for its content. The views in it are the author's own and not those of NEERMAI. Writer responsibility · Report a concern

Encourage the writer

Comments

Join the conversation

Become a reader on NEERMAI, free, and be part of a kind and safe community of writers and readers.

  • Leave kind comments and replies
  • Encourage writers with kind words
  • Follow the writers you love
  • Chat with writers, safely
Join free as a readerSign inFree, and it takes about a minute.

Enjoyed it? Share it with a friend
Writing prompt

This week: write about a letter you never sent

A poem, a story or a few honest lines. Every entry is read by our team.

Start writing

Your voice belongs here

Have a story of your own?

Join 171 writers sharing stories, poems and articles on NEERMAI. Write in any language, from your phone, in a safe and kind community.

  • Your own writer profile
  • Readers, followers and kind words
  • Every post checked with care
Become a writerFree. It takes about three minutes.

More from நாஞ்சில் ஹமீது

நஹநாஞ்சில் ஹமீது16 Feb 2021

ஈராக் போர்முனை அனுபவங்கள் – அத்தியாயம் 33

தாயகம் திரும்பினேன் டிசம்பர் எட்டாம் தேதி காலை மிகுந்த உற்சாகத்துடன் இருந்தேன். அதிகாலை நல்ல குளிர் இருந்தது. சுடுநீரில் குளித்து தயாராகி ஏழு மணிக்கு முன்பே விடுதியின் வரவேற்பறைக்கு வந்துவிட்டேன். பாக்தாத்தின் விடுதியறையில் இருந்த எழு நாட்களும் சற்று சிரமமாகவே இருந்தது. பாக்தாத்தில் விமானம் பிடித்து அம்மான் வழியாக மும்பைக்குச் செல்ல,  எனக்கு மதியம் மூன்று மணிக்கு விமானம்.  விமானச் சீட்டும் , கடவுச்சீட்டும் தந்து அனைவரின் ஆவணங்களும் சரிபார்த்தபின் ஒன்பது மணிக்கு மேல் எங்களை அழைத்துச் சென்றனர். என்னுடன் செல்வராஜ், இரு வெளிநாட்டினர் உட்பட ஆறு பேர் ஊருக்குச் செல்லத் தயாரானோம். எங்களை பாக்தாத் பன்னாட்டு விமான நிலையம் அழைத்துச்செல்ல பாதுகாப்பு வீரர்கள் சிறிய கார்களில் வந்திருந்தனர்.  மூன்று கார்களில் இருவர் வீதம் ஏறிக்கொண்டோம். பாதுகாப்புவீரர்களும், வாகன ஓட்டுனரும் தாடி வளர்த்து, அரபிகளை போன்ற உடையணிந்து மாறு வேஷத்தில் இருந்தனர். பாதுகாப்புக்காக வெள்ளைக்கார வீரர்களின் யுக்தி அது.           காரில் ஏறும் முன் பாதுகாப்பு விசயங்களை எங்களுக்கு விரிவாக விளக்கினர். முன்பு நான் திக்ரித்-பாக்தாத் பயணத்தில் உள்ளதை போன்றே, பாதுகாப்பு வீரரின் அனுமதியின்றி,…

அனுபவப் பகிர்வுகள்2 min read
நஹநாஞ்சில் ஹமீது7 Feb 2021

ஈராக் போர்முனை அனுபவங்கள் – அத்தியாயம் 32

பாக்தாத் விடுதியில் ஏழு நாட்கள் எப்போது  நான் இந்தியா செல்வேன் என்ற எந்தத் தகவலுமின்றி பாக்தாத்தின் விடுதியறையில் இருந்தேன். இங்கு வந்த மறுநாள் மாலையில் இந்திய இளைஞர்கள் நிறையப்பேர் வந்தனர். புதிதாக பணிக்குத் தேர்வாகி வந்தவர்கள் அனைவரும் நான் பணிபுரியும்  நிறுவனத்திற்காக மும்பை…

அனுபவப் பகிர்வுகள்4 min read
நஹநாஞ்சில் ஹமீது31 Jan 2021

ஈராக் போர்முனை அனுபவங்கள் – அத்தியாயம் 31

            திக்ரித் –பாக்தாத் திகில் பயணம் கண்ணிலிருந்து மறைவதுவரை, சதாமின் அரண்மனை முகப்பை நோக்கியிருந்தேன். வண்டியின் முன்பும், பின்பும் பாதுகாப்பு வாகனங்கள் தொடர வண்டி முழு வேகத்துடன் செல்ல ஆரம்பித்த பின்தான் அது…

அனுபவப் பகிர்வுகள்4 min read
நஹநாஞ்சில் ஹமீது24 Jan 2021

ஈராக் போர்முனை அனுபவங்கள் – அத்தியாயம் 30

            விடை கொடுத்த சதாமின் அரண்மனை திக்ரித்திலிருந்து-பாக்தாத் வரை செல்லும் சாலைப் போக்குவரத்து பெரும் ஆபத்து மிகுந்ததாக இருந்ததால் எங்கள் பயணம் தொடர்ந்து தடைபட்டுக்கொண்டே இருந்தது. எனது மானேஜர் ஆலன் குக் என்னைப்…

அனுபவப் பகிர்வுகள்4 min read

More in அனுபவப் பகிர்வுகள்

See all