கோலாகலம்

எந்தன் உயிர் காதலியோ
காண்பவர் மனம் மயக்கும்
காந்த விழி காரிகையோ
காரிருள் கூந்தல்
கழல் வரை ஊசலாட
வாடாத கொடி மல்லி சேர்ந்தே ஆட
மாசற்ற மதி வதனம் அதில்
மது போதை தரும் மரகத இதழ்கள்
அழக்குக்கே களி சேர்க்கும்
ஆபரண அலங்காரங்கள்
பணி பெண்கள் புடை சூழ
மங்கள முழக்கத்துடன் பல்லக்கில்
மணாளன் என்னை கரம் பிடிக்க
வந்தாள் மாட வீதியிலே…
வேங்கை தன் வீரம் கொண்ட – நால்
வேதம் கூறும் மாமன்னன்
ஆண்களே ஆசையுறும்
அழகின் மொத்த பேரிளவல்
மக்கள் மனதை ஆளும்
நீதி வழுவா நெறி வேந்தன்
இம்மாசறு மாதின் கரம் பிடிக்க
பலம் கொள் களிரின் மேல்
படை பட்டாளம் புடை சூழ
ஊர்கோலம் வருகின்றான்
ராஜ வீதியிலே…
இணையற்ற இவ் ஜோடி
ஒன்றாகும் இந்நாளை
பண்டிகையாய் கொண்டாடுது
மக்கள் கூட்டம்
வீதியெங்கும் தோரணமாம்
வாசலெங்கும் பூரண கும்பமாம்
வர்ணங்கள் தூவி
வானவேடிக்கைகள் முழங்க
நாடே இன்பத் திளைப்பினிலாட
பன்னாட்டு வேதியர்கள் மந்திரம் ஓதிட
மங்கள வாத்தியங்கள் சேர்ந்தே ஒலித்திட
திங்களை சூடியோன் நல்லாசியுடன்
திருமகளை கரம் பிடித்தான்
தென்னாட்டு வேந்தன்!
This writing is the work of ஸ்ரீகர்ஷன், who is solely responsible for its content. The views in it are the author's own and not those of NEERMAI. Writer responsibility · Report a concern
Encourage the writer
This week: write about a letter you never sent
A poem, a story or a few honest lines. Every entry is read by our team.
Start writing








