கடற்கரை மணலோரம்
கால்தடம் பதித்து நிற்போம்
கரையோர மணல்வழியே
தூபி ஒன்று எழுப்பிவைப்போம்
அடுக்கடுக்காய் வந்துநீயும்
அழகாய் அசைத்து செல்வாய்
கண்ணிமைக்குள் உனை வைத்தே
காலமெலாம் வாழ்ந்தோம்
கடல் எங்கள் அன்னை என்று
கவிபாடி நின்றோம்
உனை விட்டு ஒருநாளும்
ஒதுங்கி போகோம்
ஓர் நொடியில்
ஓங்கிநின்றாய் எம்தேச எல்லை
எம் உயிர் குடிக்க
உந்தனுக்குத் தூண்டியது யாரோ
எம் கால் தடம் அளித்த நீயும்
எம் தடம் அழித்தது ஏனோ
பல ஆண்டுகள் தூபிதனில் துவள்கிறோம்
உறவறுந்து உயிர்குடித்த உலகோடு சேர்ந்ததாலோ
